Kennismaken

Scenario: Een kleine spreekkamer of  mijn eigen woonkamer.

Aanwezigen: Ik. En 1 of 2 hulpverleners.

Doel: een intake/kennismakingsgesprek waarin ik uitleg waarom of waarmee ik hulp nodig heb. En hoop dat mijn gesprekspartner die hulp kan bieden of mogelijk maken.

Hoi, ik ben Corina, en dit is mijn probleem:

Het zijn niet de leukste gesprekken, kennismaken met een hulpverlener. Je ontmoet iemand die je (bijna) nooit eerder gezien hebt, en dan mag je gaan vertellen wat je probleem is. Wat er mis gaat in je leven. Wat je zelf denkt over welke hulp zou passen en waarom. En daarvoor moet je (figuurlijk) met de billen bloot. Die dingen benoemen die je het liefst negeert of ontkent. De problemen waar je je voor schaamt. Als je adequate hulp wilt, moet je ze nu wel toegeven en benoemen. En dat allemaal tegen een vreemde.

2018 was voor mij het jaar van het kennismakingsgesprek en de intake. Het begon eigenlijk al in december 2017: toen had ik de intake bij de zorginstelling die later mijn autisme zou vaststellen.

In 2018 maakte ik kennis met:

  • De twee psychologen met wie ik meerdere gesprekken voerde om mijn autismevermoeden bevestigd te krijgen.
  • Een kerkelijk werkster.  In mijn kerk is het de gewoonte dat alle leden eens per jaar een ouderling of kerkelijk werker over de vloer krijgen.
  • Vier mensen (een psycholoog, ervaringsdeskundige, bedrijfsarts en nog iemand) bij een eetverslavingskliniek, in vier aparte afspraken waarvoor ik soms ook nog een flink eind moest reizen
  • Een maatschappelijk werkster, die me geholpen heeft met het aanvragen van een keukentafelgesprek wat nodig was om woonbegeleiding aan te vragen
  • Zes mensen waarvan ik een hele goede therapie mocht ontvangen, die helaas maar 11 weken duurde, en daarbij ook nog iemand die de intake deed, maar een andere baan had gevonden vlak voor de therapie begon, en een stagiaire, dus in totaal 8 mensen.
  • Iemand van de gemeente, want ik wilde woonbegeleiding, dus moest er een WMO-indicate komen.
  • Iemand van de woonbegeleiding, die aan de hand van de kennismaking ging kijken welke woonbegeleiders ze het best aan me kon koppelen.
  • Een b-woonbegeleider (die is er meer voor doelen opstellen en administratie, geloof ik)
  • Een a-woonbegeleider (die is wat praktischer. Ze komt elke week langs, en als het me dan zelf niet gelukt is om bijvoorbeeld te afwassen, gaan we het samen doen.)
  • Een psychiater. Ik overwoog of ik medicijnen wilde gaan nemen voor mijn overprikkeling, en deze man heeft me hier een hoop over verteld. Helaas viel onze kennismaking twee weken voordat hij een nieuwe baan kreeg, en heb ik toen besloten te wachten op zijn opvolger, voor ik met medicijnen ga experimenteren.
  • Een persoonlijke begeleidster. Die kreeg ik relatief laat na mijn diagnose, omdat ik eerst die andere therapie heb gedaan, en mijn programma toen wel even vol genoeg was.
  • Een psycholoog bij wie ik vervolgens groepstherapie ging volgen.
  • De nieuwe dominee van mijn kerk en zijn vrouw.
  • Een nieuwe persoonlijke begeleidster. Het contract van de vorige kon helaas niet vernieuwd worden, waardoor ze me maar een maand of twee heeft kunnen begeleiden.

(Ik twijfel of de kerkelijk werker en dominee in dit lijstje horen. Het waren weliswaar kennismakingsgesprekken waarin ik en mijn problemen en uitdagingen centraal stonden, maar het waren geen hulpverleners, die door mijn autisme en de hulpverleningswereld op mijn pad zijn geplaatst.)

Het zijn er bij elkaar best veel. Ik ben dit jaar behoorlijk ervaren geworden in het kennismaken met hulpverleners. Baal ik hier van? Voornamelijk niet. Alle mensen die ik hierboven noem hebben een bijdrage geleverd aan mijn zoektocht om beter met mezelf en mijn autisme om te gaan. De maatschappelijk werkster heb ik bijvoorbeeld maar 3 keer gezien, maar zonder haar was het voor mijn veel moeilijker geweest om woonbegeleiding aan te vragen.  Het keukentafelgesprek, en het kennismaken met de woonbegeleiders vond ik het moeilijkst, omdat die gesprekken in mijn eigen huis plaatsvonden, en ik het heel moeilijk vind om dat netjes te houden. Ik schaamde me ontzettend om een vreemde binnen te laten in een woonkamer die veel minder netjes was dan ik zou willen, maar ja, dat was dan ook precies waarom ik woonbegeleiding wilde. Gelukkig kreeg ik vrij snel na die gesprekken ook goede woonbegeleiding waar ik echt mee geholpen ben.

Waar ik wel van baal: de vier gesprekken die ik moest voeren in de eetverslavingskliniek. Een ervan was door een personeelstekort zelfs op een locatie in een ander deel van het land, en door de lange treinreis raakte ik zo vermoeid en overprikkeld, dat ik een week nodig had om weer bij te komen. Ze hebben me na die uitgebreide intake opgebeld en gezegd dat hun therapie niet aansluit bij autisten. Als ze dat nou vóór die vier gesprekken, of na het eerste gesprek hadden kunnen zeggen, hadden ze mij een hoop tijd en energie kunnen besparen.

Ook baal ik van de begeleidster, die na twee maanden, niet verder ging binnen de afdeling waar ik behandeld word, en voor mij geheel onverwachts weer uit mijn leven verdween. Van de groepstherapieën wist ik tenminste van tevoren dat het om een beperkt aantal weken ging. Ik kende haar nog niet zo heel goed, maar ik mocht haar wel, en had de indruk dat ze me goed snapte, en me goed zou kunnen begeleiden.

Ik heb dit jaar een heleboel hulpverleners mogen ontmoeten, die me ook allemaal ergens mee geholpen hebben. Ik ben ze stuk voor stuk dankbaar daarvoor. Maar het waren er wel een beetje veel.


Ik schreef bovenstaande in december. Dat het uiteindelijk pas in april gepubliceerd werd, is een ander verhaal. Maar wat moest ik lachen, twee dagen na het schrijven van die lijst. Ja echt, twee dagen later kondigde mijn woonbegeleidster aan ontslag te nemen. Toen ik dit op therapie besprak, bleek in dezelfde sessie de therapeut ook haar vertrek aan te kondigen. In beide gevallen was mijn eerste reactie een lach, niet van vreugde, maar om de absurditeit van al die wisselingen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s