Overprikkeling

Dat ik last had, veel last, van geluiden, dat wist ik al lang. Jaren voor mijn diagnose stopte ik zelfs met het luisteren naar muziek, omdat ik merkte dat dat te veel energie kostte. Muziek op de achtergrond in een ruimte verdroeg ik ook heel slecht.

Dat ik ook overgevoelig ben voor licht, dat had ik veel slechter door. Ik hield vaak op zonnige dagen mijn gordijnen dicht, maar dat was omdat ik van privacy hield, of te lui was mijn gordijnen te openen. Ik zat nooit buiten in de zon, maar dat was omdat ik alternatief was, en niet meedeed aan het het schoonheidsideaal van een bruine huid. Als ik door een sociale context gedwongen werd in de zon te zitten, vond ik dat vreselijk, maar dat kwam door de warmte. Dat ik bij zonnig weer het liefst binnenbleef, en pas bij bewolking of regen echt van de natuur kon genieten, dat was gewoon een raar trekje van me.

Ik kan nog veel meer voorbeelden bedenken, maar het is duidelijk. Ik kende het idee ‘overgevoeligheid voor licht niet’, en dus kwam het niet in mij op dat ik hier last van had. Ik vertoonde lichtontwijkend gedrag, maar ik had al die verschillende eigenaardigheden nooit met elkaar in verband gebracht. Om dat te doen, had ik een autismediagnose nodig. En de informatie dat autisten overgevoelig voor licht kunnen zijn.

Toen ik dat hoorde, liet ik een lang ‘oooooooooooooooooh’ horen. Onmiddellijk had ik door waarom ik ‘buiten zitten’ zo lastig vind. Onmiddellijk snapte ik waarom mijn gordijnen vaak dicht blijven, en waarom ik liever door een regenbui fiets. Het is zo simpel, en overduidelijk! Als je het eenmaal weet.

Ook met andere vormen van overprikkeling duurt het een tijdje voor ik doorheb hoeveel last ik er van heb. Dat ik liever koude voeten heb dan sokken aan, dat wist ik al. Maar ook hier heb ik verhalen van autisten en knellende kleding nodig voordat er een spreekwoordelijk lampje gaat branden. En ik heb dankzij nieuwe kennis over structuur van eten de beslissing kunnen nemen voorlopig niet meer te proberen mezelf vers fruit te laten eten, iets wat ik vreselijk moeilijk vind. In plaats daarvan probeer ik nu dagelijks twee smoothies binnen te krijgen, en dat gaat opvallend goed.

Hoe meer kennis over hoe anderen hun autisme beleven, hoe meer ik leer over mezelf, en mijn prikkelgevoeligheid. Hoe meer ik weet, hoe beter ik oplossingen kan bedenken, en toepassen. En daar wordt mijn wereld steeds mooier van.

Een gedachte over “Overprikkeling

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s