En nog een woonbegeleider

Met mijn autismediagnose kreeg ik het advies woonbegeleiding aan te vragen. Om me te helpen met planning en huishouden en zelfzorg. Dat deed ik, en ik kreeg er…. 8

  1. N. was de eerste. Zij kwam het begin van de zomer (vorig jaar) mijn leven in. Wat vond ik dat lastig, iemand die in je huis komt, die aanbiedt je te helpen met wat je maar nodig hebt. Ik wist dat ze er was omdat ik die hulp nodig heb, maar dat maakte het niet makkelijk om die hulp ook te accepteren. Langzaam liet ik haar meer toe. Ik kreeg een brief waar ik echt geen raad mee wist, en zij loste dat voor me op. Per week groeide mijn vertrouwen iets. Mijn huis werd verbouwd, wat voor mij extreem angstig en stressvol was en ze was er voor me. Ze overtuigde me dat ik meer duidelijkheid mocht vragen aan het bouwbedrijf en belde ook namens mij dat bedrijf met mijn vragen.
  2. Ondertussen was R. er ook. N. was mijn a-begeleider, die ik wekelijks zie,  R. was de b-begeleider. Die gaat meer over langetermijndoelen en planningen. Ik zag hem eens in de 1 a 2 maanden en dat ging prima.
  3. N. nam na een half jaar ontslag en werd vervangen door T., die tijdelijk was. Hij was ingehuurd via een uitzendbureau en zou mijn begeleider zijn tot er een definitieve vervanger gevonden werd. Hij was er in die paar weken wel voor me, maar ik nam niet de moeite om hem echt in vertrouwen te nemen rond de dingen die ik moeilijk vind, hij zou toch maar een paar weken blijven.
  4. Toen kwam G. Ze was nieuw in het vak, maar had er wel veel zin in. Ik vond haar aardig, maar ze was beter in poetsen dan in een goede planning maken waarin ík zou poetsen. Ik had het idee dat ik niet de goede hulp kreeg, maar vond dit lastig te verwoorden. Maar het zou na verloop van tijd wel beter gaan, ze was nog nieuw…
  5. Toen kreeg ik een telefoontje van R., de B-begeleider, dat hij en G. allebei weggingen. G. zat nog in haar proeftijd en heb ik na dit telefoontje niet meer teruggezien, van R. heb ik wel afscheid kunnen nemen. In plaats van twee nieuwe begeleiders in een keer, zou I. beide rollen vervullen. Maar meteen na dit telefoontje bood I. ook haar ontslag aan. Ze heeft me nog wel een paar weken begeleid.
  6. H. wordt mijn nieuwe B-begeleider. Ik heb net met hem kennisgemaakt en hij lijkt me wel okee. Een pluspunt is dat hij mijn therapeut al kent, en volgens haar is hij een goede begeleider. We zullen zien.
  7. C. wordt mijn nieuwe a-begeleider. Ik ontmoet haar volgende week.
  8. Ik heb haar nog niet ontmoet, maar al wel gehoord dat C. zwanger is. Ik zal dus over een paar maanden weer te maken hebben met een tijdelijke begeleider.

Als mijn voornaamste hulpvraag zou zijn: oefenen met kennismaken, zou dit het ideale traject voor me zijn geweest. Ik heb in een half jaar met 4 begeleiders kennis gemaakt en volgende week staat nummer 5 op de planning. Een paar keer wist ik dat het om een tijdelijke situatie ging, een paar keer was het einde voor mij best abrupt. En al die tijd zijn er hulpvragen geweest die ik genegeerd heb, niet uitgesproken heb, omdat ik me er voor schaam, bang ben en de nieuwe hulpverlener nog niet genoeg vertrouwde. Het is moeilijk om tegen een vreemde, vooral als je weet dat die niet lang zal blijven, open te zijn over alles.  Maar dat is jammer, want daarmee doe ik vooral mezelf tekort.

Ik hoop op een toekomst met constante begeleiding, mensen die een paar jaar op dezelfde werkplek blijven. Maar als dat niet gebeurt, zal ik moeten leren om toch open te zijn over dingen die ik nog niet wil delen en hulp te vragen. Het alternatief is namelijk, dat ik alleen blijf worstelen met dingen, waarvoor ik hulp zou kunnen krijgen.

 

3 gedachten over “En nog een woonbegeleider

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s