Kubus

Als ik bij je op bezoek ben, is de kans groot dat hij vroeg of laat uit mijn tas komt, en als jij bij mij thuis bent, kun je er meerdere door mijn woonkamer zien zwerven: De rubik’s kubus.

Het begon voor mij in 2011. Ik was een weekend weg met vrienden en er waren twee kubussen aanwezig op de locatie. Twee van mijn vrienden bleken de kubus te kunnen oplossen, een paar anderen konden een of twee lagen maken. Ik kon niks, ik heb volgens mij de kubus dat weekend niet eens aangeraakt. Maar ik ging er wel weg met de gedachte: als mijn vrienden hem kunnen oplossen, zou ik daar toch ook toe in staat moeten zijn.

Een paar weken later kocht ik voor 1 euro een goedkope kubus. De kwaliteit was zo slecht dat hij al uit elkaar viel voor ik hem had opgelost. Ik zette hem weer in elkaar, maar verkeerd, en had er per ongeluk een onoplosbare kubus van gemaakt.

Toen ik een week later eindelijk doorhad dat mijn kubus onoplosbaar was, leende ik die van een vriend, en na ongeveer een maand lukte het me eindelijk om die op te lossen, zonder naar een website met uitleg te hoeven kijken.

Nu wilde ik het sneller proberen, eerst was het doel binnen 5 minuten, toen binnen 1. Een paar keer in de jaren die volgden had ik een periode waarin ik verbeten algoritmes oefende, om nog sneller te kunnen, maar meestal draait het bij mij niet om snelheid.

Later begon ik andere puzzels te ontdekken, grotere kubussen, maar ook alternatieve vormen, zoals een pyramide en een dodecahedron (dit woord is sowieso verkeerd gespeld).

Denk niet dat elke autist een cuber is, ik ken massa’s autisten die er niks van moeten weten. En maar één andere autist met wie ik deze passie deel. Maar voor mij zit er wel degelijk verband tussen mijn kubus-hobby en mijn autisme. Dat zit zo:

Special interest

Veel autisten hebben een special interest. Ik gebruik meestal het Engelse begrip in het Nederlands, omdat ik het Nederlandse woord fiep lang niet kende. Een special interest is een hobby of interesse waar iemand helemaal in op gaat. Denk aan de stereotype autist die de hele dag over treinen praat, maar ook aan het tienermeisje dat hele zomers niets anders doet dan boeken lezen. Ik heb meerdere fieps, waar ik later vast nog wel over ga bloggen. Cuben is daar zeker een van.

Verzamelen

Een aantal keren in mijn leven is mijn hobby doorgeslagen in verzamelwoede. Ik heb postzegels verzameld, boeken, oorbellen, thee en kuboids (kubus-achtige puzzels). Daar kan ik soms wel een beetje te ver in gaan en te veel geld aan besteden, of te veel ruimte mee innemen. Zo heb ik nog steeds niet alle oorbellen gedragen die ik als tiener kocht en had ik meer dan 200 theesmaken op een studentenkamer van 8 vierkante meter. Mijn kubussen zijn daarmee vergeleken een kleine verzameling. Ik koos meestal voor de goedkopere puzzels en de hele verzameling past bovenop mijn boekenkast.

Stimmen

Weer een engels woord waarvan ik niet zo goed een Nederlands alternatief weet. Stimmen is repetitief bewegen. Ogenschijnlijk zonder doel, maar voor een autist heeft het een kalmerend effect. Herhaling is fijn. En door je op de beweging te focussen in plaats van op alle prikkels om je heen, creëer je rust. Het kan ontprikkelend werken. Het bekendste voorbeeld van een autist die stimt is waarschijnlijk heen-en-weer wiegen. Dat doe ik sinds een paar maanden. Ik ontdekte dat ik tijdens een meditatie, als ik echt tot rust kom, spontaan ging wiegen. Van voor naar achter of van links naar rechts. Vind ik heerlijk, maar uiteraard doe ik het alleen als ik alleen thuis ben. Maar friemelen, iets in mijn handen willen hebben, heb ik altijd al gehad. Als kind had ik allerlei speeltjes, zoals slijmballen, en ik was altijd in de weer met mijn oorbellen, armbandjes, kleding. Kennelijk kan ik mijn handen gewoon niet stil houden. Tegenwoordig gebruik ik mijn rubik’s kubus hiervoor. Het is mijn ultieme friemelspeeltje.

Chaos

Voor mij is de wereld vaak heel chaotisch en er is veel waar ik geen controle over heb. Dat maakt me bang. Over de kubus heb ik wel controle. De chaos in een doorgehusselde kubus kan ik in een minuut herstellen tot orde. Juist op angstige momenten is dat fijn. Ik gebruik mijn kubus dus veel in het OV, in wachtkamers en tijdens moeilijke gesprekken.

Uitdaging

Ik ben niet alleen autistisch, maar ook slim. Ik hou van puzzels, in alle soorten en maten behalve de legpuzzel. Ik hou er van intellectueel uitgedaagd te worden. De rubik’s kubus is lang niet meer zo moeilijk als in het begin, maar het voelt nog steeds heerlijk om hem opgelost te hebben. Alsof ik net iets bereikt heb.

 

Meestal speel ik met de standaard 3×3 Rubik’s kubus, maar ook met de eindeloze variaties daarop ben ik graag in de weer. Ze zwerven door mijn huis, en door mijn tassen, want zonder kubus de deur uit gaan, dat doe ik niet. Wanneer ik afleiding nodig heb, is er altijd een kubus die klaarlicht, en mijn hoofd en vingers iets geeft om op te focussen. En, ohja, het is ook gewoon leuk om mee te spelen!

4 gedachten over “Kubus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s