Mooi weer?

Ik ben op een verjaardag en het is ‘mooi weer’. Het is zonnig en warm weer. Dat is helemaal niet mooi, maar met die mening vorm ik een minderheid. Zonnig  of warm weer is een uitdaging. Er is namelijk meer licht. Zoals ik eerder al blogde, had ik lang niet door dat ik overgevoelig ben voor licht. Ik wist alleen dat ik het vervelend vind als de zon schijnt. Daarnaast zijn er als het warm is meer mensen op straat, meer buren hebben hun ramen open zodat je hun tv of radio of gesprek kunt horen, er zijn kortom veel meer geluiden die mijn overgevoelige hoofd moet verwerken.

Zoals altijd met zulk weer, wordt de verjaardag buiten, in de tuin gevierd. Ik doe echt mijn best om zo lang mogelijk buiten te blijven zitten. Een stoel in de schaduw, zonnebril op. Het lukt me een uur. Voor mij behoorlijk lang. Ik besluit naar binnen te gaan en drie anderen volgen me. De rest van het gezelschap blijft buiten. Ook nieuwe gasten die binnenkomen sluiten zich bij het gezelschap buiten aan. Ook krijg ik vragen waarom ik binnen zit, alsof ik iets geks doe.

Ik wil geen zuurpruim zijn, ik weet dat veel mensen genieten van warm en zonnig weer en dat gun ik ze van harte. Toch doet het ook pijn. Ik binnen, het grote gezelschap buiten. Ik (bijna) alleen, zij de gezellige groep. Ik weer degene wie het niet lukt mee te komen, normaal te zijn en zonder te zeuren buiten te blijven zitten. Het maakt dat ik me eenzaam en onbegrepen voel.

Weet je welk weer pas echt mooi is? Ik hou van regen, wind, en wolken. Hoe meer daarvan, hoe mooier het weer is. Toen ik nog goed kon lopen, ging ik weleens een wandeling maken, juist omdat het keihard regende. En toen ik een dakterras had, ging ik in heftige buien op een tuinstoel zitten, heerlijk. Maar als ik op zo’n dag mijn tv aanzet, heeft de weerman het over ‘slecht weer’.  De weerman zou objectief moeten zijn en het gewoon zonnig of regenachtig noemen, zonder er een persoonlijk woord als ‘mooi’ of ‘slecht’ aan te verbinden.

Ik heb liever niet dat mensen tegen mij zeggen dat het weer mooi is als het zonnig is, of verbaasd reageren als ik het weer mooi noem, als het heerlijk hard aan het regenen is. Het zal wel komen doordat ik als autist taal zo letterlijk neem. Stil sta bij dingen die anderen nauwelijks horen. Voor mij moet wat je zegt volledig zijn en kloppen. Dat is misschien wel te veel gevraagd van een zin die voor andere mensen ‘smalltalk’ is, of een leeg statement. Ik voel me snel afgewezen door taal die mijn ervaring buitensluit.

Maar ik was niet alleen. Drie mensen gingen mee naar binnen toen ik ging. Een van hen zei zelfs dat ze liever buiten zit dan binnen, maar dat ze nog liever met mij praatte. Ik had niet de drukte van de groep, maar wel de luxe een paar mensen in een kleine setting te spreken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s