Een autist in het ziekenhuis (deel 1)

Er staat een lange rij bij de balie, ondanks het vroege tijdstip: 7.15. Vandaag hebben ik en nog 29 mensen de pre-operatieve screening. Ik krijg een rooster en word van afspraak naar afspraak geloodst. Bloedprikken, wegen, bloeddruk,  informatiebijeenkomsten, gesprekken met chirurg, verpleging, anesthesie, en uiteindelijk nog een ECG.

Bij de verpleging haal ik mijn schema uit mijn tas. Het bestaat uit vier kolommen. Prikkels, waar heb ik last van, wat kan ik doen, wat kan jij doen. De eerste prikkel is geluid. Ik leg kort uit waar ik last van heb, dan dat ik zelf oordopjes en een koptelefoon meeneem. Als laatste benoem ik wat de verpleging kan doen. Mijn bed zo ver mogelijk van de gang vandaan zetten, piepjes van apparaten uitzetten. Zo ga ik verder met licht, aanraking, onduidelijkheid,  overprikkeling en meltdown. Bij alle categorieën licht ik kort toe wat ik nodig heb.

Ik ben bang voor mijn ziekenhuisopname, omdat ik bang ben overprikkeld te raken, en dan geen kant op kan. Ik ben bang dat niemand mijn autisme snapt, en als ik overprikkeld ben ben ik niet meer in staat veel uit te leggen. Dit schema helpt me om daar grip op te krijgen. Als ik overprikkeld raak, kan ik naar het schema verwijzen, dat nu in mijn dossier staat, en wat ik ook zelf bij me zal hebben.

Bij anesthesie vraagt de arts zelf naar mijn autisme. Ik haal het schema weer tevoorschijn. Hoe compacter je het neerzet, vertelt ze, hoe meer kans dat het gelezen wordt. Voor haar is mijn schema veel te uitgebreid. Wel voegt ze aan mijn dossier toe dat ik overgevoelig ben voor licht, geluid en aanraking.

Wat een dag. De rest van de week ben ik oververmoeid, en loopt mijn huishouden, met name de afwas vast. Ik ben blij dat ik niet overprikkeld raakte tijdens deze lange reeks van afspraken. Ik ben blij dat mijn schema goed is ontvangen, en nu in mijn dossier staat. Ik ben aangenaam verrast dat er door de arts zelf al naar mijn autisme gevraagd werd. Er is behalve rust maar een ding wat ik nu wil. Duidelijkheid over wannéér ik geopereerd word. Ik heb helaas nog steeds geen operatiedatum.

(Er zitten altijd een paar weken tussen meemaken, verwerken, opschrijven en publiceren. Op het moment van schrijven had ik nog geen operatiedatum, maar op het moment dat jij dit leest, ben ik al geopereerd.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s