Een autist in het ziekenhuis (deel 2)

Wat een gek gevoel, de gebeurtenis waar ik al een half jaar naartoe aan het leven was, is gebeurd. De operatie is goed gegaan, en ik ben weer thuis uit het ziekenhuis. Nu moet ik weer opnieuw leren eten, wennen aan een nieuw normaal, maar daar gaat deze blog niet over. In dit bericht wil ik er op focussen hoe het was om als autist in het ziekenhuis te liggen.

Voorbereiding

Al bij de pre-operatieve screening heb ik een schema gemaakt en in mijn dossier laten stoppen. Hierin heb ik duidelijk aangegeven dat ik overgevoelig ben voor geluid, licht en aanraking, en heb ik suggesties gegeven wat de verpleging hieraan kan doen.

Ik had het schema zelf ook bij me, en er werd bij de aandachtspunten geschreven dat dit op mijn nachtkastje lag. Maar niemand heeft het ingekeken.

Geluiden

Geluiden zijn voor mij erg overprikkelend. Ik had ruim een maand voor de operatie dus al gevraagd om een rustige kamer, zo ver mogelijk bij de drukte vandaan, maar ik kreeg het tegenovergestelde, mijn kamer zat meteen tegenover het station van de verpleegsters. Er kwamen veel geluiden van de gang, en ik vroeg herhaaldelijk of de deur dicht mocht, maar dan kwam er 5 minuten later weer iemand, en stond de deur weer open…

Licht

Ik vroeg zodra ik op mijn kamer was of het licht uit kon, en dat kon gelukkig. Wel had ik veel last van het felle licht dat uit de gang kwam, als de deur open stond. ’s Avonds moest een verpleegster iets bij me doen en zette ze het licht boven mijn bed aan. Hierna liep ze weg en liet ze het aan staan, ik had hier erg veel last van. Ik wist niet hoe ik het uit moest zetten, en het bleef zeker een half uur aanstaan. Overdag heb ik bijna de hele dag mijn zonnebril gedragen.

Onduidelijkheid

Ik had dat licht zelf kunnen uitzetten zonder op te staan, alleen had niemand me dat verteld. Er werd niet even uitgelegd hoe de knoppen (inclusief de alarmbel) die ik binnen handbereik had werkten, dat moest ik allemaal zelf maar uitvogelen. Ik druk niet zo snel op vreemde knopjes, dus een beetje uitleg van te voren was voor mij wel erg fijn geweest. Ook werden er dingen als medicijnen naast mijn bed gezet, zonder duidelijke instructie wanneer en hoe ik ze moest innemen.

Er werd veel aan me gezeten zonder dat er verteld werd wat men aan het doen was. Ik verwerk informatie langzamer, dus tegen de tijd dat ik er aan toe was hier zelf naar te vragen, was de handeling al weer voorbij, en was er niemand meer binnen gehoorafstand om een vraag aan te stellen.

Overprikkeling

Ik merkte dat ik steeds overprikkelder raakte, en toen ik dat aan een verpleegster probeerde uit te leggen, was ze niet erg geïnteresseerd. Ze zei: ‘ik vroeg hoe het met je ging qua operatie, prikkels in een ziekenhuis kun je nu eenmaal niet voorkomen.’ Ik wierp hier tegenin dat als het zo door ging, ik in een autistische meltdown terecht kon komen. Mijn kamergenote was bij dit gesprek aanwezig, en zij pakte dit wel heel goed op. Vanaf dit moment lette zij er goed op de deur dicht te doen en zo weinig mogelijk licht en geluid te maken.

Meltdown

Een meltdown heb ik gelukkig niet gehad. Ik hoefde ook maar 29 uur in het ziekenhuis te zijn, hierna kon ik weer naar huis, waar ik de prikkels een stuk beter kan controleren. Het ziekenhuispersoneel heeft goede zorg geleverd, maar van autisme hebben ze geen kaas gegeten. Ondanks mijn zorgvuldige voorbereiding, werden mijn behoeften genegeerd.

 

2 gedachten over “Een autist in het ziekenhuis (deel 2)

  1. Hé Corina,

    Ik lees nu al een tijdje mee op je blog en bewonder je openheid, je geweldige schrijfstijl en je zelfreflectie!
    Ontzettend knap ook, de weg die je nu gaat!
    Heel veel sterkte ook nog de komende tijd.
    Blijf vooral schrijven, je hebt talent!

    Groet Elizabeth Blokland

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s