Toch autisme?

Ik zit op groepstherapie, en mijn telefoon gaat. De oproep klik ik natuurlijk weg, maar de rest van de sessie voel ik een lichte spanning. Want waarom zou mijn broer me bellen? Hij belt nooit zomaar onverwachts, zeker niet op een woensdagochtend. Eindelijk is het pauze, kan ik terugbellen.

Teddy heeft nieuws, dat ik misschien wel leuk zal vinden: hij was bij zijn psychiater, waar hij komt vanwege zijn ADD, en die besloot hem opnieuw door te verwijzen voor autismeonderzoek. Hij zag toch wel veel kenmerken van autisme bij mijn broer.

Ik riep al sinds mijn eigen diagnose dat mijn broer autistisch moest zijn, en was dan ook in eerste verrast dat hij na evaluatie geen diagnose kreeg. Nu wordt mijn vermoeden opnieuw gesterkt, en begint mijn broer Teddy aan een tweede serie tests.

Ik hoor slechts sporadisch berichten. Dat ze hem alleen laten in een ruimte met camera, om te kijken of hij nu zelf een van de spelletjes op tafel pakt. Dat hij het idee heeft dat ze hem als klein kind behandelen.

Dan hoor ik dat hij twijfelt. Wil hij een autismediagnose? Hij is een randgeval, en mag zelf meedenken over wat de uitkomst zal zijn. Ik verdiep me in de voor- en nadelen van een autismediagnose. Praat er zelfs met míjn therapeut over. Hij heeft al een ADD-diagnose, en vanuit die hoek krijgt hij ook helpende hulp. Gesprekken en hulp met structuur van huishouden. Voor mij was de meerwaarde van mijn diagnose juist dat het de weg opende naar die dingen. Voor mij was ook de zelfkennis heel belangrijk, en de mogelijkheid mezelf naar anderen uit te leggen, maar in hoeverre ben je zeker van je eigen autisme als je weliswaar een diagnose hebt, maar altijd zal weten dat je een twijfelgeval was?

Wel is een voordeel van een diagnose dat hij misschien in de toekomst makkelijker hulp kan krijgen als hij dat ergens voor nodig heeft. Ook als hij medicijnen zou willen voor autisme, is een diagnose noodzakelijk. Een nadeel is dan weer dat er bij een autisme extra kosten bij een rijbewijs komen.

Het is uiteindelijk niet zijn beslissing. Hij heeft een belafspraak met twee psychologen, en ze gaan daarna nog samen overleggen. Dan word ik wéér plotseling gebeld, dit keer op een dinsdagochtend. Het is mijn broer die mij als eerste meedeelt wat hij zojuist van de professionals gehoord heeft. Hij heeft autisme. En ik reageer met de woorden die mijn zus me stuurde toen ik mijn diagnose kreeg:

Welkom op het spectrum.

 

2 gedachten over “Toch autisme?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s