Boeken over autisme (2)

In mijn hoofd ga ik onder water: De wereld van een zesjarige jongen met autisme – Hind Fraihi

Nee, Liam, de zesjarige jongen, heeft niet zelf een boek geschreven, dat doet zijn moeder. Ze beschrijft de wereld zoals ze zich voorstelt dat haar zoontje het ziet. In het begin vind ik die schrijfstijl nieuw en verfrissend, maar al gauw begin ik me te ergeren. Ze schrijft steeds meer over volwassen dingen. De frustraties van de ouders, de gesprekken, en zelfs een enkele jeugdherinnering van zichzelf. Waarom schrijft ze niet gewoon vanuit haar eigen perspectief? Het voelt nu heel gekunsteld aan. Pas als ik met een vriend over de representatie van autisten praat, kom ik er achter wat me zo dwars zit in dit boek. Ze doet alsof ze een autist een stem geeft, beschrijft de wereld vanuit zijn ik-vorm. Maar het is niet zijn wereld die ze beschrijft, het is de hare. Ze doet alsof ze haar zoon een stem geeft, maar het verhaal gaat uiteindelijk toch vooral over hoe zwaar de ouders het hebben. En dat is prima, het is heel zwaar om ouder te zijn, en daar mag je best een boek over schrijven, maar doe het dan vanuit je eigen perspectief, en schrijf je zoon niet de hele tijd allemaal gedachten toe.

Een vreemde wereld: over het autismespectrum (ASS): voor ouders, partners, hulpverleners, wetenschappers en de mensen zelf – Martine Delfos

Deze dikke pil voelde vaak als huiswerk, in plaats van iets wat ik voor mijn plezier las. Het kostte me veel doorzettingsvermogen om het uit te lezen. Het is wel leerzaam, er staat alles in wat we (de wetenschap) nu over autisme weten. Toch raad ik het niet aan aan autisten, maar zie ik het als studieboek wat je misschien tijdens een opleiding moet lezen.

Sprakeloos : een authentiek verhaal over de vraag of je mag zijn wie je bent  – Herma de Beer

Ik heb genoten van dit boek! De vrouw die het schrijft vertelt over haar eigen leven, en de worsteling die ze heeft met het accepteren van haar diagnose. Ze houdt die diagnose lang verborgen, maar in het boek vertelt ze ook waarom ze er uiteindelijk voor kiest wel open te zijn en dit boek te schrijven. Het is goed geschreven en leest makkelijk weg, ik heb het zelf tijdens een lange treinrit gelezen, en was teleurgesteld dat het al zo snel uit was.

Vrouwen met autisme: dertien portretten in beeld en woord – Bronja Prazdny

De titel zegt het eigenlijk al, in dit boek komen dertien vrouwen met autisme aan het woord. De schrijfster interviewt ze, en schrijft hun tekst op in de ik-vorm. Erg toegankelijk geschreven. In elk van de vrouwen herkende ik mezelf wel, dus het was fijn om het te lezen.

Begrafenis van de manen: gedachten van autistische kinderen – Saskia van Rees

Ik kreeg dit boek van sinterklaas, en aan het prijsje te zien, vond sinterklaas het ergens in een kringloopwinkel. Ik ben hem erg erkentelijk voor zoveel speurwerk. Het boek is oud, uit 1980, de druk die ik heb komt uit 1990. In het boek komen verschillende kinderen aan het woord. Hun uitspraken zijn opgeschreven met veel enters en witregels, zodat ze een beetje als gedichten aanvoelen. Af en toe is er ook een tekening, en de schrijfster verduidelijkt af en toe wat een kind volgens haar bedoelt. Opvallend is dat veel van de gedachten te maken hebben met dood of geboorte, de schrijfster vermeldt ook dat de kinderen daar veel mee bezig zijn. Voor mij blijven de gedachten vaag, onduidelijk, en ik herkende dit soort gedachten ook niet bij mezelf (wat eventueel ook gewoon zou kunnen omdat mijn kindertijd ver achter me ligt). Ik las het niet met tegenzin, maar ik kan ook niet zeggen dat ik er erg van genoten heb.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s