Wakker worden

Ik kon niet slapen. Het is nu ironisch dat dat is hoe het begon, maar zo begon het: Ik kon niet slapen. Ik lag in bed terwijl het steeds lichter werd en de irritante vogelgeluiden steeds luider. Ik hoorde een eenzame vroege hardloper, en toen hoorde ik de kerkklok. 1… 2.. 3… 4… 5… 6 slagen. Dat betekende dat het ongeveer kwart voor 5 was, de kerkklok stond immers al een week verkeerd. Mijn deken begon zwaar te worden. Dat was eerst prettig, maar al snel voelde het alsof  iemand me neer drukte. Ik wilde de deken van me afschuiven, maar dat kon ik niet. Ik begon in paniek te raken.

Ik herkende dit als een symptoom van slaapverlamming. De aandoening waarbij je wakker bent, maar al je spieren nog in droom-stand staan, en niet kunnen bewegen. Ik verbrak de betovering door rechtop te gaan zitten. Maar zat ik echt rechtop? Nee, ik had slechts gehallucineerd, of gedroomd dat ik me weer kon bewegen. Ik lag nog steeds onbeweeglijk in bed. Ik kwam opnieuw overeind, bewoog naar mijn voeteneinde, en bekeek de hometrainer die naast mijn bed staat. Dit droomde ik niet. Alles leek zo echt, zo vol met detail. Fout! Het volgende moment lag ik weer onbeweeglijk in bed. Probeerde te bewegen, maar kon het niet. Af en toen werd ik ‘wakker’, kwam ik overeind, stapte ik uit bed, om me vervolgens te realiseren dat dat helemaal niet gebeurd was. Ik lag nog steeds in bed, gevangen in mijn slaapverlamming.

Ik herinnerde me iets wat werkte. Alle vorige keren dat ik slaapverlamming had was ik er door gebed uit gekomen. Ik had zelfs een keer rondgevraagd op sociale media, en had andere mensen gevonden met soortgelijke ervaringen. Ik dacht bij mezelf: ‘Here, zorg ervoor dat ik wakker word.’ Dat werkte. Ik stapte zonder problemen mijn bed uit. Ik was opgelucht, het was voorbij.

Ik begon aan mijn dag. Ging op bezoek bij iemand. Er gebeurde niks gek, dus het duurde lang voordat ik doorhad dat ook dit een droom was. Het was een droom. Hierna had ik nog meer dromen. Iets over mijn broer, daarna iets over een plant. Iedere droom startte op dezelfde manier: Ik lag in bed en werd wakker, opgelucht dat ik eindelijk niet meer aan het dromen was. En zodra ik doorhad dat ik nog steeds droomde, werd ik opnieuw wakker, ervan overtuigd dat ik dit keer echt, echt, wakker was.

Na een tijdje begon ik te twijfelen. Hoezo wist ik zo zeker dat ik echt wakker was? Ik was er de vorige keer ook zeker van. Ik werd boos op de cyclus van dromen, en toen realiseerde ik me iets. Als dit een droom was, dan waren er ook geen consequenties. Ik stapte weer uit bed, en liep doelbewust naar mijn keuken, naar de vriezer. Ik besloot dat er ijs in de vriezer zou liggen, en dat was ook zo. Ik at het ijs in bed op. Het was kersen-ijs, met echte minikersen erin. Het was heerlijk, en het smaakte heel echt, maar ik was me er dit keer goed van bewust dat ik droomde. Ik had immers al in geen maanden ijs in huis gehaald. Ik probeerde zoveel mogelijk details te onthouden, om bij het wakker worden aan mijn chatvriend Robert te kunnen vertellen wat ik had gedroomd. Ik bracht mijn lege ijsbakje naar de keuken, en werd wakker.

Ik ging naar de keuken, en wilde Ben-and-Jerry’s. Dat werkte. De smaak die ik aantrof was: cookiedough-donuts. Okay, ik wist niet dat die smaak bestond, maar prima. Ik at de helft en ging weer terug naar de vriezer. Dit keer wilde ik iets met chocola. Ik opende de vriezer, en daar trof ik inderdaad nieuw ijs aan. Chocola-sandwichspread. Wat? Mijn zus was vroeger dol op sandwichspread, maar ik had het nooit gelust.

Ik werd wakker. Ik werd opnieuw wakker. Opnieuw en opnieuw. Ik verloor de tel en herinneringen aan al die dromen. Nadat mijn ijs in sandwichspread was veranderd vergat ik weer dat ik aan het dromen was, en dacht ik weer dat al mijn dromen echt waren, tot de volgende keer dat ik mezelf weer terugvond in bed. Er was een droom waarin mijn moeder me naar een vriendin reed, en ik naar de kerk wilde. Er was een droom waarin ik ineens een echtgenoot had, en ontdekte dat ik ongesteld was. (Misschien heeft die ongesteldheid al die gekke dromen wel veroorzaakt, dacht ik nog.)

Er was een droom waarin in Robert een bericht stuurde, op skype. Ik schreef: Ben ik wakker? Hij reageerde niet. Ik keek naar mijn woorden en zag dat er een huilende emoji op volgde. Dat had ik niet getypt. Ik gebruik al jaren geen emoji meer. Toen realiseerde ik me dat ik dit bericht op skype had gestuurd, terwijl Robert en ik altijd op telegram praten. Fuck. Ook dit was een droom.

Er volgden nog meer dromen, maar op een gegeven moment werd ik wakker. Het voelde anders dit keer. Mijn gezicht deed pijn, vooral rond mijn ogen. Was ik dit keer echt wakker? Het voelde echt, maar ik herinnerde me dat al die vorige dromen ook echt hadden gevoeld. Ik keek op de klok, het was 6:50. Normaal te vroeg om op te staan, maar no way dat ik nu weer ging proberen te slapen. Ik ging naar de badkamer en nam mijn medicijnen. Dat was iets wat ik in al die vorige dromen niet gedaan had. Betekent dit dat ik echt wakker ben? Ik liep naar mijn laptop, en ik begon te typen wat ik afgelopen nacht allemaal heb meegemaakt. Als jij dit leest, dan betekent dat waarschijnlijk dat ik dit keer echt wakker ben.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s