Letterlijk

‘Hoe is het op school?’ Toen ik nog jonger was, was dit een normale vraag van volwassenen om interesse te tonen. Mijn antwoord verbaasde hen. ‘Dat weet ik niet, ik ben nog nooit op de school geweest.’ Soms voelde ik me verplicht om extra uitleg te geven. ‘Er waren wel een keer een paar jongens die een bal op het dak gooiden. Toen haalde de conciërge een ladder, die jongens zijn dus wel een keer op school geweest. Maar ik niet.’

Nee, ik deed niet bewust irritant, ik gaf gewoon antwoord op de vraag die me gesteld werd. De letterlijke vraag.

Ik had eens een gesprek met een vriend over ‘naast je schoenen lopen (van trots)’. Hij vroeg of ik dat weleens gedaan had. Néé, natuurlijk niet. Dan moet je namelijk een ingewikkelde constructie bedenken met een touwtje ofzo, om er voor te zorgen dat je schoenen wél met je meelopen, ondanks dat je ze niet aanhebt.

Iemand vroeg mijn zus in de kerk: ‘je werkt nu zeker thuis?’ ‘Nee,’ zei mijn zus, ‘het is zondag.’

‘Ik hou niet van koetjes en kalfjes’ zei degene naast me op groepstherapie. Ik keek haar verbaasd aan, maar zei niets. Ze was helemaal gek van paarden, wat typisch dat ze dan niet van koeien houdt! Een paar ogenblikken later had ik het door. ‘Oh’ dacht ik, ‘ze bedoelt dat ze niet van smalltalk houdt.’

Ik chat vaak, en een van de manieren waarop mensen interesse tonen is de vraag: ‘what brings you here?’, wat brengt je hier? Ze bedoelen meestal, ‘waarom ben je hier?’ maar dat vragen ze niet. Zelfs nu ik weet wat de bedoelde vraag is vind ik het lastig niet gewoon antwoord te geven op de gestelde vraag. Meestal zeg ik dan ook ‘mijn browser’.

Toen mijn zus laatst meerdere antwoorden op een cryptogram goed had, riep ik enthousiast ‘Go Marieke!’ waarop zij verstoord antwoordde: ‘nee, ik ben net terug’.

Mijn andere zus, die zelf geen autisme heeft, kreeg laatst te horen dat ze zo precies is in alles wat ze zegt. Haar reactie was dat dat wel moest, omdat ze anders te letterlijk genomen werd.

Op groepstherapie, een paar jaar geleden vertelde een van mijn medecliënten dat ze het moeilijk vond ergens de rode draad uit te halen. Ik vond dat ingewikkeld, want een uur daarvoor had een van de therapeuten het ook al over een rode draad gehad. Bedoelde zij dezelfde rode draad, of was dit een hele andere draad, die ook toevallig rood was?

Bij de eindevaluatie van dezelfde therapie had de therapeut het wéér de hele tijd over rode draden. Tot overmaat van ramp had hij die dag een trui met rode streepjes aan. Had hij het over de draden in zijn trui?

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s