Op vakantie gaan

Op vakantie gaan is moeilijk. Al dagen droom ik erover. 5 dagen voor ik weg moet, had ik mijn tassen met kleren en spelletjes al klaar staan. Vanochtend (ik schrijf dit precies 3 uur voordat ik wegga) hoefde ik alleen maar mijn toiletspullen en mijn boeken in te pakken.

Dat laatste was nog best lastig. Thuis lees ik 16 boeken door elkaar, maar het is niet handig om zoveel boeken mee te nemen. Uiteindelijk koos ik voor 3 romans, mijn bijbel, mijn gebedsdagboek, een notitieboekje en mijn agenda. Toch al best veel dus. Maar ik laat 10 boeken waarin ik ergens halverwege in ben achter. Ik voel me alsof ik sorry moet zeggen tegen die boeken.

Ik vind het lastig om bijna weg te gaan. Mijn normale routine, op maandag in het archief werken is onderbroken, en ik merk dat mijn hoofd dat lastig vind. Ook vind ik al dagen eten lastig. Want bij elke verpakking die ik openmaak is daar de vraag: Krijg ik het nog op? En als het dan niet opkomt, laat ik het achter, of neem ik het mee? Zo heb ik vanochtend wel een nieuw pak granola opengemaakt (en in mijn tas gestopt) maar de granola zonder kwark opgegeten (want ik wilde geen nieuwe kwarkverpakking openen.

Op vakantie gaan is lastig. Ik schrijf dit 2 uur en 57 minuten voor ik weg ga, en ik vraag me af wat ik met de komende uren ga doen. Ik ben gespannen, ik heb er vannacht alvast slecht van geslapen. Het moeilijkste vind ik de fietstocht. Eerst mijn fiets uit de berging halen, dan passen en meten om al mijn tassen in de fietstassen te krijgen, en dan vertrekken.

Ik probeer maar niet te denken aan alles wat mis kan gaan, verdwalen, lekke banden en regenbuien. Ik heb de route uitzonderlijk goed bestudeerd (tot twee keer toe heb ik het hele eind ‘gefietst’ op google streetview, wat bijna een uur duurde). Ik heb een pasje dat ik de anwb mag bellen bij fietspech, en als het regent, tja, dan droog ik later wel weer op. Voor de afstand ben ik niet bang. Mijn record van de laatste jaren is 18 kilometer in een keer fietsen, maar ik vertrouw erop dat 27 me ook wel lukt, ook met bagage.

Ik zie op tegen het aankomen bij het vakantiepark. Ik heb de straat wel gevonden op google maps, maar het was daar (op foto’s uit 2009) niet duidelijk welke afslag ik moest hebben. Dan heb je nog gedoe van zus vinden, receptie vinden, sleutels krijgen, en je huisje zoeken. Als dat punt eenmaal bereikt is heb ik niks meer om me zorgen over te maken. Het is op vakantie gaan wat ik moeilijk vind, niet op vakantie zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s