Boeken over autisme (5)

Chaos met autisme – Sigrid Landman

Het eerste boek van Sigrid Landman was mooi, maar ook heel heftig. Dit is haar derde boek (het tweede boek was fictie en heb ik niet gelezen), en bevat een aantal colums die ze eerder op hyves (toen het nog bestond) heeft geschreven. Haar dochter is inmiddels rond de 10, en ze schrijft over het reilen en zeilen van haar gezin, en over de avonturen die ze meemaakt als beginnend schrijver. Af en toe is het behoorlijk pittig, maar meestal houdt ze het luchtiger. Ze laat ook gewoon zien dat er ook met autisme leuke momenten zijn, leuke uitstapjes, en al is er soms hulp(verlening) nodig, ze heeft een prima functionerend gezin.

Ik denk dat mijn moeder autisme heeft – Anna Koenschot

Dit boek stond al heel lang op mijn verlanglijstje, en nu heb ik het. De eerste teleurstelling kwam toen ik het pakje uitpakte. Wat een klein boekje. De webshop had het gewoon over een boek van 95 pagina’s, en ik had niet door dat het een boekje op A6-formaat was.  De tweede teleurstelling was toen ik het boek ging lezen. De titel zegt het al, het boek bestaat uit 9 relazen van vrouwen die autisme bij hun moeder vermoeden. Stuk voor stuk hebben ze een moeilijke jeugd gehad, en nu hebben ze de kans daar een paar bladzijden lang volop over te klagen. De meesten spreken alleen maar negatief over hun moeder, zonder nuance of begrip. Ook vind ik het jammer dat de moeders in kwestie geen diagnose hebben. Het blijft dus een speculatie van hun dochters dat ze autisme hebben. In sommige verhalen heb ik er mijn twijfels bij of autisme wel het (enige) probleem is. Jammer. Rond dit thema zou ik best meer willen lezen, maar op de manier van dit boekje hoeft het voor mij niet.

Hete thee en drie klontjes suiker – Netty Dijkstra

Ik heb dit boek al vaak laten liggen in de bieb, de titel stond me tegen. Als autist en theefanaat heb ik zo mijn regels over hoe thee gedronken mag worden, en drie klontjes suiker komen daar zeker niet in voor. Uiteindelijk nam ik het toch mee, en blijkt het weinig met theedrinken te maken te hebben. Het is een dun klein boekje, maar toch is het onderverdeeld in drie delen.

Deel 1 gaat over het grootbrengen van de kinderen van de schrijfster. De oudste twee jongens hebben autisme, en dat brengt zo zijn moeilijkheden met zich mee. De oudste zoon wordt al jong opgenomen, en kind nummer twee houdt hier een post-traumatische stressstoornis aan over. In kleine stukjes geeft de schrijfster een inkijkje in haar leven, het is leerzaam en ontroerend.

In deel 2 gaat het met de moeder van dit gezin niet zo goed meer, ze is met een hevige burnout opgenomen, en moet hiervan herstellen. De stukjes gaan over het reilen en zeilen in de kliniek, en over het gescheiden zijn van haar kinderen.

Deel 3 zijn gedichten die ze schreef. Ze zijn eenvoudig maar mooi. In veel gedichten kun je merken dat de schrijfster steun vindt in haar geloof.

Spoor ik wel?! – Anke van Puijenbroek

Dit boek belandde op mijn verlanglijst na een recensie op een andere autismeblog (ik weet niet meer welke, sorry) en nu heb ik het gelezen. Anke is een jong (18 als het boek uitkomt) meisje in België. Ze is niet zo blij met haar autisme, want het is meestal een chaos in haar hoofd, en ze heeft veel last van de prikkels in haar omgeving. Toch doet ze haar best om door de dag heen te worstelen, met wisselend success. Gelukkig kan ze zich op een popfestival met een glas bier in haar hand wél ontspannen. Wat fijn is aan dit boek is dat het niet aankomt met allerlei theorieën over autisme, maar dat ze gewoon de praktijk laat zien, vanuit haar eigen perspectief.

Tussen trots en ergernis – Eva van der Linden

In dit boek komen brussen (broers en zussen) van mensen met autisme aan het woord. Ze vertellen over hun ervaringen, waar ze tegenaanlopen in hun contact met hun rus, maar ook de goede kanten. Eva van der Linden zet een erg genuanceerd beeld neer. Ook fijn in het boek is de variatie in leeftijden. De jongste is 4, er zijn tieners en twintigers, en de oudsten zijn in de 60. Ook varieert het hoeveel autistische brussen de hoofdpersoon heeft. Helder geschreven, met duidelijke tips voor lotgenoten. Ik behoor niet tot de doelgroep, maar dit boek is een aanrader voor iedereen met een autistische brus, en hun ouders.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s