Kaarsen

Stap 1: priegel met een naald een kaarsenlont door het kleine gat in je kaarsenmal. Sommige mallen moet je ook nog in elkaar zetten. Dicht het gat vervolgens af met kneedgum.

Stap 2: verwarm water. Schep een soepblik vol met kaarsvet, en doe er kleurstof van de door jou gewenste kleur in. Ik vind het leuk om met twee verschillende kleuren te werken, en dan te proberen die kleuren in elkaar te laten overlopen. Doe het soepblik in de pan heet water.

Stap 3: Als het kaarsvet gesmolten en gemengd is kun je geurolie toevoegen. Dan giet je het in je kaarsenmal. Alles voor een eenkleurige kaars, en als je een kaars met meerdere kleuren wil maken wacht je telkens tot het stollen van de vorige kleur voor je een nieuwe kleur toevoegd. Als je werkt met kaarsvetrestjes is het slim om bij deze stap het kaarsvet eerst te zeven met een theezeefje.

Stap 4: Laat de kaars afkoelen. Haal hem uit de vorm. Als dat niet gaat, zet dan de kaars een tijdje in de vriezer, dat kan soms helpen. En als het coronacrisis is, en je het kaarsenmaken gebruikt als methode om niet met je gevoelens te hoeven dealen, begin dan onmiddelijk weer bij stap 1.

Mijn kaarsenmanie duurde zo’n zes weken, waarin ik 80 kaarsen maakte. Toen was mijn kaarsvet (bijna) op en besloot ik mezelf een halt toe te roepen. De eerste weken stonden de kaarsen op mijn salontafel, maar toen verhuisden ze naar een kast. Gelukkig had ik net een nieuwe kast, die nog leeg was, zodat mijn kaarsen in ieder geval niet voor ruimtegebrek zorgden. Toen begon het weggeven. Iedereen die ik zag kreeg wel een paar kaarsen mee. Housewarming, verjaardag, of een bedankje? Ik had altijd een cadeautje in huis. Maar mijn kennissenkring raakte verzadigd, ik had iedereen wel een paar keer kaarsen gegeven, en ik had er nog steeds tientallen in huis staan. Inmiddels wilde ik wel van die kaarsen af. Het was leuk om ze te maken, maar ik had er gewoon teveel. En zolang ik al die kaarsen nog had, mocht ik van mezelf geen nieuwe maken, en dus mijn hobby niet meer uitoefenen.

Een oplossing kwam maanden later, in de feestperiode. Het leger des heils ging een kerstwinkel openen! En daarvoor zochten ze (zelfgemaakte) kerstspullen. Ik hield nog een handvol kaarsen achter voor mijn broer, en zeulde mijn zware tas met kaarsen naar de winkelstraat. Daar werden ze vol bewondering ontvangen. De medewerkers van het leger waren oprecht enthousiast over mijn maaksels en stuurden gelijk foto’s door naar hun collega’s. Ik was ook blij, na maanden tegen mijn eigen kaarsen aangekeken te hebben vonden ze nu een goede bestemming. En het allerleukste? Nu mijn kast weer leeg is, mag ik van mezelf eindelijk weer nieuwe kaarsen maken!

Een deel van mijn zelfgemaakte kaarsen, hier staan ze nog op mijn tafel.

De kerstwinkel is een week open geweest, toen kwam de lockdown. Ik heb in die week niet de kans gehad om nog even te gaan kijken hoe mijn kaarsen erbij stonden, en voor hoeveel geld ze verkocht werden. Maar volgens locale kranten was de kerstwinkel tijdens die ene week een groot succes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s