Puzzel

De dag voor kerst zie ik een mysterieus mailtje in mijn mailbox. Onderwerp: Weet Anja wel. Emailtekst: 2) heets/d/1K2Jd_4wtpJpQOc afzender: ncgnl9+7mp4q@guerrillamail.com

De enige reden dat ik het niet meteen als spam beschouw is die naam in het onderwerp, Anja. Dat is mijn zusje. Waarom zou iemand mijn zusje via mij contacteren? Wat is dit voor geheimtaal? Hoe dan ook, ik stuur het bericht door, en ga wat anders doen: de laatste kerstkaarten uit mijn brievenbus halen.

Als ik de post openmaak heb ik 3 kerstkaarten, en één mysterieuze kaart.

Dat onderaan, dat is hetzelfde als in mijn e-mail, maar nu staat er nog een zin bij, in geheimtaal. Wat kan dit zijn? Is het gerelateerd aan het dispuut waar ik vroeger lid van was? Dat dispuut gebruikte de sleutel als symbool. Of heeft het met familie te maken? Het poststempel en het handschrift zouden allebei van mijn oudste zus kunnen zijn.

Terwijl ik dit nog probeer te snappen stuurt Anja een bericht terug. Zij begrijpt mijn e-mail, want ze heeft zelf een mysterieus kaartje gehad. Dezelfde kaart die ik kreeg dus, maar op haar kaart staat iets anders: Lqt nic yronwvy phrz jsuy ferb. 1) docs.google.com/spreads

Ja, mijn heets gaat natuurlijk verder waar haar spreads stopt. Het onderste gedeelte is een link! Als we ontdekken dat mijn broer en ouders ook een kaart en e-mail hebben, is de link compleet, en open we er een spreadsheet mee.

Ik krijg de complete link van mijn zusjes, en open de pagina. Daar lees ik:

De zevensprong in het midden van het land werd vijf keer bezocht door leden van dezelfde familie, op opeenvolgende dagen. Het was best een eind van huis (voor iemand anderhalf uur), maar gelukkig had iedereen iets te eten en te drinken bij zich. Maar wie was er wanneer, en met welke reden? En wie dronk er thee?

Ah, dit klinkt als een logiquiz. Maar waar zijn de aanwijzingen? Het enige wat ik verder in het bestand zie staan is een lijst cryptogram-achtige vragen. Al gauw komen we er achter dat als we een vraag juist beantwoorden, er een nieuwe zin in het document verschijnt. Wéér in geheimtaal. Veel vragen weten we niet te beantwoorden, maar mijn moeder hackt gewoon het bestand. Tja, dat kan natuurlijk ook. Nu hebben we in totaal 14 zinnen in geheimtaal, en geen idee hoe ze op te lossen.

Weer wat later stuurt Anja me een bericht: Met een app heeft onze moeder de geheimtaal gekraakt. Nu hebben we 14 aanwijzingen voor de logiquiz. Zinnen als: ‘Chantal was een dag later op de zevensprong dan Agnes’. Enthousiast begin ik aan de logiquiz, maar uiteindelijk is het Anja die het meest oplost. Als ik weer inlog is op de vraag ‘wie dronk er thee’ een antwoord gegeven, en staan er nu coördinaten met cijfers in plaats van letters, en een rekensom. Wiskunde, dat heb ik lang niet nodig gehad, maar het blijkt nog best makkelijk.

i = 2 * f
f^2 = c
a = f + b
b = f – d
d * c = c
e = a + b
g = e – h – f
h = 2 * b

Al gauw heb ik alle nummers in cijfers veranderd, en kan ik de coördinaten op een kaart gaan opzoeken. Er verschijnen 4 adressen. Een in elke stad waar ik, mijn zus, broer, en ouders wonen. ‘Treed binnen en spreek de sleutel’, zegt het bestand. De sleutel, dat is rhododendron, die is gewoon gegeven. Het bestand zegt ook nog: ‘laat even een dag van te voren weten dat je wilt binnentreden, het is best een hoop geregel.’ Dus ik stuur mijn oudste zus een bericht: ‘zaterdag ben ik van plan om naar de snackbar te gaan, en daar het woord rhododendron uit te spreken, ik hoop maar dat het ergens op slaat.’

Ik heb echt geen idee wat ik moet verwachten. Krijg ik een nieuwe puzzelclue, een pakje, of gewoon een patatje oorlog? Wat zou de snackbar voor me hebben?

M. laat weten dat ik misschien nog een keer goed naar de coördinaten moet kijken, en inderdaad, ik heb een fout gemaakt. Ik heb nu een ander adres. Is ook niet helemaal correct, hoor ik van M. , maar het is wel zo dichtbij dat ik er gewoon heen kan gaan en rondkijken wat er daar in de buurt open is.

Op zaterdag raap ik al mijn moed bij elkaar, en loop ik naar de winkelstraat. Het adres het dichtsbij mijn gevonden oplossing is de bloemenwinkel. Die is open, dus mondkapje op en naar binnen. De eigenaresse komt gelijk naar me toe. ‘Komt u iets afhalen?’

Blij knik ik. ‘Ja, en het codewoord is rhododendron.’ Ze verwacht me dus. Anders zou ze niet vragen of ik iets kom ophalen. Fijn! Ik zit goed. Maar, het is lockdown. De winkel is alleen maar open voor het ophalen van bestellingen. En ze heeft géén idee wat ik met het woord rhododendron bedoel. Ze controleert de bestellingen zelfs nog, maar er zit echt niks voor mij tussen.

Weer buiten kijk ik om me heen. Durf ik het nog eens te proberen? Of ga ik met lege handen weer naar huis? Na even dralen ga ik de bakker in. Die zit naast de bloemenwinkel. Ik sta in de rij, probeer afstand te houden, en wacht mijn beurt af. Na mij komen er geen nieuwe klanten binnen, dus er zijn geen toehoorders als ik zeg: ‘ehm, ik hoop dat het woord rhododendron u iets zegt.’ de vrouw knikt, en verdwijnt in de koelkast. Met een pakje in haar hand komt ze weer tevoorschijn, en ik vraag me af wat er in zou zitten. ‘Een vegan aardbeientaartje’, verklaart ze. Ik hoef niet te betalen.

Blij loop ik weer naar huis. Dat mysterieuze kaartje heeft me al met a 2 weken bezig gehouden. 2 weken lockdown waarin ik iets leuks had om me mee bezig te houden, een puzzel om op te lossen, vragen om me af te vragen. En nu heb ik taart! Wat een leuke verrassing, en wat een leuke uitvoering!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s