Gaan logeren

Ik ga uit logeren. Leuk! Of toch niet? Ik merk dat ik de dagen voor mijn uitje extra gespannen ben. Want het is ook gewoon heel lastig, om voor een lang weekend mijn omgeving te veranderen. Ik merk dat er veel vragen door mijn hoofd spoken. Tijd om ze op papier te zetten!

Wat neem ik mee? Dagenlang bedenk ik wat ik mee moet nemen. Kleren, medicijnen, die zijn het belangrijkst. Haarborstel en tandenborstel niet vergeten. Mijn laptop en een paar dingen om mee te stimmen. De lijst wordt steeds langer. Ik wil helemaal niet met een hele zware tas komen, het gaat maar om twee dagen. Ik wil ook niet halverwege het weekend erachter komen dat ik iets belangrijks vergeten ben. Thuis heb je al je spullen gewoon binnen handbereik, als je uit logeren bent heb je echt alleen maar de dingen die je op tijd in je tas hebt gestopt.

Waar kom ik terecht? Ik ga naar een huis waar ik nog nooit eerder ben geweest. Hoe zal het er zijn? Zal ik me er thuisvoelen? Ik heb het huis via videobellen al bekeken, het is niet alsof ik in een zwart gat spring. Toch heb ik veel vragen. Hoeveel geluiden zijn daar? Een belangrijke factor voor hoe goed ik me voel. Waar zal ik slapen? Ik mag van de gastheer kiezen uit zijn bed, een matras op de vloer, en de bank. Alle keuzes hebben voor- en nadelen. Zal ik wel slapen? Ik ben niet goed in slapen op onbekende locaties, ik merk dat ik bang ben vooral de hele nacht wakker te liggen.

Wat zal ik eten? Een belangrijke vraag, voor mij. Na jaren met een eetstoornis geworsteld te hebben gaat het nu gewoon goed. Ik heb heel veel vaste gewoonten rond eten, vaste merken en producten. Natuurlijk is het goed om je routine af en toe te doorbreken, maar ik merk dat ik dit spannend vind. Ik eet 4-6 keer per dag kleine hoeveelheden, terwijl degene bij wie ik te gast ben juist 1-2 keer per dag grote hoeveelheden eet. Zou hij het niet vervelend vinden dat ik zo vaak eet? Zal hij wel producten in huis hebben waar ik me goed bij voel? Ik merk dat het me, hoe dichter bij het logeren komt, steeds meer bezig houdt. Het liefst zou ik al mijn eigen eten meenemen, maar hij wil heel graag voor me koken. Ik laat mijn spullen dus thuis, en probeer mezelf er van te overtuigen dat het wel goed kom. Uiteindelijk besluit ik een uur voor vertrek dat ik mijn eigen ontbijt meeneem. Dan is er tenminste één maaltijd precies hetzelfde als thuis, en dat geeft rust.

Wat ga ik doen? Ja. Logeren is slapen, maar tussen de twee nachten die ik elders doorbreng, zit ook een hele dag. Een niet ingevulde dag. Thuis is een dag zonder plannen geen probleem, ik heb genoeg om me bezig te houden, maar elders is het anders. Je hebt constant iemand om je heen, dus het is niet leuk om je de hele tijd terug te trekken in je eigen wereld. We hebben bewust geen plannen gemaakt, omdat de hoeveelheid energie die ik heb onberekenbaar is, maar wel een paar opties besproken. Ook dit moet ik loslaten, en op de dag zelf zien hoe het gaat.

Gaan logeren roept bij mij veel spanning en vragen op, en ik merk dat ik het in de dagen voor mijn vertrek steeds lastiger ga vinden. Maar toch ga ik. Omdat ik er óók op durf te vertrouwen dat het een positieve ervaring gaat worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s