Alsof ik op een snelrijdende trein spring

Bij mijn vorige verhuizing had ik welgeteld 21 dagen om mijn oude huis leeg achter te laten, vanaf het moment dat ik hoorde dat ik over twee dagen de sleutel kreeg. Nu heb ik langer. Eerst was er de tijd dat ik doorhad dat ik hoog zou eindigen op de huizenwebsite. Toen de tijd dat ik wist dat ik tweede was geworden, maar nog niet wist of nummer 1 de woning zou accepteren. Zelfs deze periode heb ik al goed besteed; ik heb handige todolijstjes geschreven voor het geval dat, en alvast nagedacht over welke meubels ik wil vernieuwen en wat ik mooi vind. Toen was er een week waarin ik een voorlopige woningaanbieding had gekregen. ‘Let op,’ zei de e-mail, ‘dit betekent zeker nog niet dat u de woning krijgt.’ In deze week regelde ik mijn eerste (geleende) verhuisdozen, en begon ik de plaatsen in mijn huis met de meeste zooi aan te pakken. Toen ik hoorde dat ik de woning definitief zou krijgen, had ik al 3 ingepakte verhuisdozen en 4 (kleinere) dozen met spullen voor de kringloop.

Vandaag (de dag dat ik dit schrijf, ik vermoed dat het pas over enkele weken online komt) heb ik te horen gekregen dat ik de woning echt krijg. De datum van de sleuteloverdracht is nu slechts een schatting – volgende week woensdag – en ik heb het idee dat de trein nu echt snel begint te rijden. De rest van de week moet ik elke dag thuisblijven voor de postbode. Er komen dozen, etiketten, tape en bubbeltjesplastic mijn kant op.

Ik durf de oude huur nog niet op te zeggen voor ik zeker weet wanneer ik de sleutel krijg. Op dat moment zal de trein echt vaart maken, want dan heb ik een deadline. Alles moet gebeuren binnen een maand vanaf het moment dat ik de huur opzeg. Het is ook in mijn belang die huur zo snel mogelijk op te zeggen, want vanaf volgende week betaal ik dubbel.

Een maand, dat is vier weken. Vier weken om nieuwe meubels te kopen, te verven, een vloer te leggen, te verhuizen, én mijn oude huis grondig schoon te maken. Met een beetje pech hoeft de nieuwe bewoner mijn laminaatvloer niet, en moet ik die er ook nog uitslopen. Nee, misschien klopt de metafoor niet. Misschien zit ik niet in een snelrijdende trein, maar komt de trein met een rotvaart op mij af, en moet ik een manier verzinnen om aan de kant te springen. Help! Waar ben ik aan begonnen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s