Supermarkt

Het is luid, het is licht, er zijn te veel mensen, en helaas moet je er wel komen als je gezond wilt eten: de supermarkt.

Wat een nachtmerrie. Ik ben er al jaren mee aan het worstelen. Vroeger, toen ik nog geen kennis had over overprikkeling wist ik niet zo goed waarom, maar wat is een supermarkt heftig. Heel veel licht, heel veel geluid (waarom, waarom, WAAROM zijn er speakers die muziek afspelen? De andere prikkels hebben tenminste nog een functie…) en heel veel producten, die allemaal hun verpakkingen hebben, en prijsjes, en alles waarop je moet of kunt letten. En heel veel mensen, die mogelijk ook nog in de weg lopen of interactie van je verwachten.

Een paar jaar geleden lukte het me vaak niet om voor meerdere dagen boodschappen te doen. Ik werd zo overweldigd door alles wat ik hier boven opnoem, dat ik vaak ‘op de vlucht sloeg’. Ik vergat mijn boodschappenlijstje, of de dingen die ik in mijn hoofd onthield, greep nog net een pizza onderweg naar de uitgang, overleefde de kassa en stond me vervolgens buiten te bedenken dat ik nu weliswaar ongezond avondeten, maar geen ontbijt voor de volgende dag had gekocht. Dan moest ik de volgende dag maar weer terug, en als ik geluk had, lukte het me dan om voor 2 dagen boodschappen te doen. Heel soms haalde ik 3, maar zeker niet meer.

Tegenwoordig gaat het beter, door goed op te letten op wat ik kan doen om het mezelf makkelijker te maken. Koptelefoon, filtert bijna alle geluiden, helaas komen de muziekspeakers die de meeste winkels hebben er nog steeds overheen. Zonnebril, daar word de winkel lekker donker van. Een vast tijdstip om te winkelen, en zo veel mogelijk routine inbouwen in wat je eet door de week, en dus wat je in de winkel nodig hebt. ’s Avonds boodschappen doen, dat verlaagt de kans op huilende baby’s of jengelende kinderen, maar helaas verhoogt het de kans op groepen tieners of jongeren die zich veel onvoorspelbaarder gedragen dan volwassenen, en daarmee mijn angst verhogen.

Niet te veel moeilijke dingen willen kopen. Naast de dingen die ik elke week nodig heb, moet ik niet te veel andere wensen hebben, en al helemaal niet veel dingen waarvan ik niet weet waar het te vinden is. Dat maakt het koken heel beperkt, een nieuw recept uitproberen gaat vaak al mis in de supermarkt. Ik eet vaak dezelfde avondmaaltijden, gewoon omdat ik daar de ingrediënten het makkelijkst voor koop. Maar daar zit heel langzaam wat verbetering in. Deels door de maaltijdpakketten waarin de winkel alle ingrediënten alvast bij elkaar heeft gelegd. Deels door goed te plannen en bedenken wat ik nodig heb vóór ik naar de winkel ga.

Afgelopen week heeft de supermarkt nog een prikkel toegevoegd. Om een winactie voor sneakers te promoten, hingen er plaatjes van sneakers in het snoepschap. Met van die lampjes op de zool, die echt knipperen. DIE ECHT KNIPPEREN.

Bewegend licht is veel erger dan alle andere prikkels bij elkaar. Verlamd stond ik voor het chocolaschap, de informatie vloog op me af. Hoe moet je nou keuzes maken als dat licht maar blijft knipperen? In de rest van de winkel gaat het iets beter, maar de reclameactie blijft me achtervolgen. Inwendig is mijn angst gevaarlijk hoog, maar uitwendig blijf ik kalm, ik kan uitstekend maskeren. Bij de kassa lukt het me niet meer de vragen van de cassière te verwerken, lukraak zeg ik nee en ja, kom er thuis pas achter dat het om dierenplaatjes ging.

Tegen de tijd dat ik thuiskom is mijn gezicht nat van tranen, maar het is voorbij. Ik hoef over een week pas weer naar die winkel. Of wordt het tijd om toch over te stappen op boodschappen online bestellen?

 

3 gedachten over “Supermarkt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s